bron: still uit A Plastic Ocean

Op de dag dat de eerste plastic vrije supermarkt in Amsterdam haar deuren opende, lieten GroenPlein en Foodguerilla de docu A Plastic Ocean zien.

Eerste en enige indruk was heftig! En, “eigenlijk weten we dit allemaal al, weinig nieuws onder de zon”.

Vogels met magen die uitpuilen van plastic waardoor ze aan een hongerdood sterven. Plankton dat micro-plastic eet, als voedsel dient voor de grotere zeebewoners, die op hun beurt worden gegeten door de mens, door ons. En drijvende eilanden van plastic, ter grootte van 2x Texas. Omdat wij zoveel plastic produceren. En nauwelijks recyclen.

Het grote deel van de aanwezigen is bekend met de heftige beelden en indrukwekkende cijfers die we in deze documentaire te zien krijgen. En draagt al zijn steentje bij aan het verminderen van de niet-recyclebare plastic consumptie. “Goed dat deze docu-avonden worden georganiseerd. Maar hoe bereiken we de mensen die het nog niet weten? De mensen die onbewust zijn van de ongelofelijke schade die de 311 miljard kilo aan jaarlijks geproduceerd plastic aanricht?”

bron: still uit A Plastic Ocean

Verplichte kost op scholen

De jeugd, lijkt het antwoord: “Ze zouden dit soort films verplicht op scholen moeten laten zien.” Er zitten een paar onderwijsmensen in het publiek en één van hen geeft aan dit onderwerp regelmatig in haar klas aan de orde te brengen. “En zelf het goede voorbeeld geven, doen wat je vertelt, dat is het allerbelangrijkst!” Dus zelf geen plastic drinkflesje op de lessenaar, of vertel aan je kids dat het fruit dat je van de marktkoopman koopt, los in de rugzak mee wordt genomen, zonder het vervuilende plastic tasje.

Tja, overheid en regelgeving. Heb je daar iets aan, gaat dat iets oplossen?

Hoe de consument wél bepaalt 

We zijn het er over eens dat niet de overheid maar dat de economie bepalend lijkt te zijn, zelfs voor het opstellen van de regelgeving. Wat heb je dan nog als burger in te brengen. Eigenlijk te zot voor woorden dat je als consument niets hebt in te brengen in de verpakking van het product dat je koopt. “We zouden al het plastic van onze aankopen ter plekke moeten verwijderen en het ook in deze winkel moeten laten liggen. Ons niet laten opzadelen met de vuiligheid van anderen.” Dit voorstel werd met luid gejuich ontvangen. Voortaan zul je in Breda mensen tegenkomen die het plastic zakje dat om de broccoli, bananen, radijsjes of appels zit, ter plekke verwijderen en in de supermarkt achter laten. Opgeruimd staat netjes!

Handige links

Plastic Oceans.org maakte niet alleen de film A Plastic Ocean, maar streeft naar een global movement.

 

Write A Comment